Bereken de pixelschaal voor astrofotografie (boogseconden/pixel), het gezichtsveld van de sensor en de bemonsteringsbeoordeling voor jouw opstelling van camera en telescoop.
Voer de pixelgrootte van je camera in micron in, de brandpuntsafstand in millimeters, de sensorresolutie in pixels en het typische seeing in boogseconden. Pixelschaal = 206,265 × pixelgrootte ÷ brandpuntsafstand.
Bijvoorbeeld: pixels van 3,76μm achter een telescoop van 530mm geven 206,265 × 3,76 / 530 ≈ 1,46 boogseconden per pixel, en vermenigvuldigen met het pixelaantal langs elke as (dan delen door 3600) geeft de hemeldekkking van de sensor in graden.
De bemonsteringsscore gebruikt de Nyquist-richtlijn van de helft van je seeing: bij seeing van 2,5 boogseconden is de ideale schaal 1,25 arcsec/pixel. Schalen fijner dan de helft van dat ideaal worden als overbemonsterd gemarkeerd.
Eén radiaal bevat 206.265 boogseconden. Omdat de pixelgrootte in micron en de brandpuntsafstand in millimeters worden ingevoerd, valt een factor 1.000 weg, waardoor pixelschaal = 206,265 × pixelgrootte ÷ brandpuntsafstand in boogseconden per pixel overblijft.
Overbemonstering verspreidt een ster over meer pixels dan het seeing rechtvaardigt; onderbemonstering maakt sterren blokkerig en gooit detail weg. Deze calculator markeert schalen fijner dan de helft van het Nyquist-doel als overgemonsters en grovere dan 1,5 keer dat als onderbemonsterd.
Een veelgebruikte richtlijn is de helft van je typische seeing — het Nyquist-stijl doel dat hier wordt gebruikt. Met seeing van 2,5 boogseconden streef je naar 1,25 arcsec/pixel; alles tussen ruwweg 0,6 en 1,9 arcsec/pixel valt nog steeds binnen de optimale band voor die seeing.
Vermenigvuldig de pixelschaal met het pixelaantal van de sensor langs elke as, dan deel door 3.600 om boogseconden naar graden te converteren. Een schaal van 1,46 arcsec/pixel op een sensor van 6248 × 4176 bedekt ongeveer 2,5° × 1,7° hemel.