Oblicz błąd justowania polarnego w minutach kątowych i oszacuj prędkość dryfu z pomiaru offsetu Gwiazdy Polarnej.
Wprowadź faktyczny kierunek osi polarnej montażu jako rektascensję i deklinację w stopniach, plus prawdziwe współrzędne bieguna — AR 0°, Dec 90° dla północnego bieguna niebieskiego, lub około AR 317°, Dec −89,3° dla południowego.
Kątowa separacja między dwiema pozycjami jest obliczana wzorem haversine na wielkim kole i podawana w minutach łuku. Celowanie w samą Gwiazdę Polarną, około 0,7° od prawdziwego bieguna, pozostawia błąd około 42 minut łuku.
Błędy poniżej 1 minuty łuku są oznaczone jako akceptowalne do obserwacji wizualnych. Szacowanie dryfu stosuje przybliżoną regułę 15 minut łuku na godzinę dla każdego stopnia błędu polarnego — heurystyka tylko orientacyjna, ponieważ rzeczywisty dryf zależy też od deklinacji i kąta godzinnego.
Kalkulator traktuje pozycję osi polarnej montażu i prawdziwy biegun niebieski jako dwa punkty na niebie i oblicza ich separację na kole wielkim wzorem haversine, używając rektascensji i deklinacji jako współrzędnych sferycznych. Wynik pojawia się zarówno w minutach łuku, jak i w stopniach.
Narzędzie oznacza błędy poniżej 1 minuty łuku jako akceptowalne — próg odpowiedni do obserwacji wizualnych i krótkich ekspozycji. Długoekspozycyjna astrofotografia jest znacznie mniej wyrozumiała, a szacunek dryfu pokazuje, dlaczego nawet ułamek stopnia ma znaczenie przez godzinę.
Stosuje przybliżoną regułę 15 minut łuku dryfu na godzinę dla każdego stopnia błędu polarnego, więc błąd pół stopnia sugeruje około 7,5 minuty łuku na godzinę. To heurystyka orientacyjna: rzeczywisty dryf zależy również od deklinacji i kąta godzinnego.
Tak — wprowadź południowy biegun niebieski jako punkt odniesienia, koło AR 317° i Dec −89,3°, blisko Sigma Octantis. Ponieważ nie ma jasnej południowej gwiazdy polarnej, zwykle stosuje się justowanie metodą dryfu lub rozwiązywanie płytek.