คำนวณการเพิ่ม SNR จากการซ้อนภาพดาราศาสตร์หลายภาพและเวลาถ่ายภาพรวมที่ต้องการ
ป้อนความยาวการเปิดรับแสงเดี่ยวเป็นวินาที จำนวนเฟรมที่คุณตั้งใจจะซ้อน และการตั้งค่า ISO ของกล้อง เครื่องคำนวณคืนค่าเวลารวมการสะสมแสง ตัวคูณการปรับปรุง SNR และค่า ISO เทียบเท่า
สัญญาณรบกวนแบบสุ่มเฉลี่ยหายไปเมื่อเฟรมสะสมขึ้น ดังนั้นอัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนเติบโตตามรากที่สองของจำนวนเฟรม: 30 เฟรมที่ซ้อนกันปรับปรุง SNR ราว 5.5 เท่าเหนือภาพเดี่ยว ในขณะที่การเพิ่มกองใดเป็นสองเท่าเพิ่มเพียงอีก 41%
ผลตอบแทนลดลงอย่างรวดเร็ว — ต้องใช้สี่เท่าของเฟรมสำหรับการเพิ่ม SNR เป็นสองเท่าแต่ละครั้ง ผลลัพธ์ ISO ประสิทธิผล (ISO ÷ เฟรม) แสดงแนวคิดเดียวกันจากด้านสัญญาณรบกวน: 30 เฟรมที่ ISO 800 ทำงานคล้ายการเปิดรับแสงเดี่ยว ISO 27
อัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนปรับปรุงตามรากที่สองของจำนวนเฟรม: 4 เฟรมเพิ่มเป็นสองเท่า, 16 เฟรมเพิ่มเป็นสี่เท่า และ 100 เฟรมให้กำไรสิบเท่า เครื่องคำนวณรายงานตัวคูณนี้พร้อมเวลารวมการสะสมแสงที่แผนของคุณแสดงถึง
สำหรับเวลารวมเท่ากัน สถิติรากที่สองคล้ายคลึงกันเมื่อแต่ละภาพย่อยยาวพอที่จะกลบสัญญาณรบกวนจากการอ่าน ภาพย่อยยาวกว่าช่วยเป้าหมายที่จางมากแต่เสี่ยงข้อผิดพลาดการติดตามและรอยดาวเทียม ช่างภาพหลายคนจึงเลือกภาพย่อยสั้นที่สุดที่ใช้ได้และเพิ่มจำนวนให้มากที่สุด
การเฉลี่ย N เฟรมตัดสัญญาณรบกวนแบบสุ่มเหมือนการถ่ายเฟรมเดี่ยวที่ ISO หารด้วย N การซ้อน 16 เฟรมที่ถ่ายที่ ISO 1600 ให้สัญญาณรบกวนเทียบได้กับการเปิดรับแสง ISO 100 หนึ่งครั้ง — วิธีที่ผู้ใช้ DSLR เชื่อมโยงกำไรการซ้อนกับการตั้งค่าที่คุ้นเคย
เพราะกำไรเป็นไปตาม √N การเพิ่มจำนวนเฟรมเป็นสองเท่าแต่ละครั้งเพิ่ม SNR เพียงราว 41% การไปจาก 25 เป็น 100 เฟรมเพิ่ม SNR ของคุณเป็นสองเท่า แต่การเพิ่มอีกเท่าหนึ่งจะต้องใช้ 400 เฟรม — ถึงจุดหนึ่ง การสะสมแสงเพิ่มบนเป้าหมายใหม่ให้ผลคุ้มกว่า