Teleskop büyütmesini, çıkış gözbebeğini ve kullanışlı büyütme aralığını hesaplayın. Teleskobun odak uzaklığı ve açıklığına göre gezegen veya derin gökyüzü gözlemi için en iyi okülerı seçin.
Teleskobunuzun odak uzaklığını (genellikle tüp üzerinde yazılıdır) ve okülerin odak uzaklığını (milimetre cinsinden) girin.
Büyütme = Teleskop Odak Uzaklığı / Oküler Odak Uzaklığı. Örneğin, 1000mm'lik bir teleskop ve 10mm'lik bir oküler 100x büyütme sağlar.
'Daha fazla' her zaman 'daha iyi' anlamına gelmez. Maksimum yararlı büyütme genellikle açıklık başına 2x (veya inç başına 50x) kadardır.
Genel olarak inç cinsinden açıklığın 50 katı (veya mm cinsinden açıklığın 2 katı) olarak kabul edilir. Bunun ötesinde görüntü yeni ayrıntı eklemeden karanlık ve bulanık hale gelir.
Barlow merceği teleskobun efektif odak uzaklığını çarpar. 2x Barlow, onunla kullandığınız herhangi bir okülerin büyütmesini iki katına çıkarır.
Çıkış gözbebeği, oküleri terk eden ışık huzmesinin çapıdır. Optimum parlaklık için ideal olarak gözün göz bebeği çapıyla (karanlıkta 5-7mm) eşleşmelidir.
Evet — açıklık milimetre cinsinden 7'ye bölünmüş kadardır. Bunun altında çıkış gözbebeği 7mm'lik karanlığa uyarlanmış göz bebeğinden daha büyük hale gelir ve toplanan ışığın bir kısmı gözünüzü ıskalıyor. 200mm teleskop için taban yaklaşık 29x, maksimum ise 400x'e yakındır.